เราจะผ่านปัญหาค่าตอบแทนต่ำปริมาณงานสูงไปอย่างไร เมื่อคนทำงานภาคสังคมจำต้องเสียสละ ?

การอุทิศตน เสียสละเพื่อสังคมส่วนรวม เปรียบเสมือนวัฒนธรรมของกลุ่มคนทำงานภาคสังคม หลายครั้งงานภาคสังคมจึงกลายเป็นการทำงานแบบไม่ต้องการผลตอบแทน แม้แต่เงินเดือนหรือสวัสดิการ พร้อม ๆ กับที่คนทำงานอาจต้องเลือกระหว่างงานในฝันหรืองานที่หล่อเลี้ยงชีวิตได้

หรือแท้จริงแล้ว เป็นเพราะปัญหาเหล่านี้ไม่ได้ถูกพูดถึงอย่างเป็นรูปธรรม และไม่มีทางออกที่แน่ชัดสำหรับคนทำงาน ?

ตรา วิจิตรา เตรตระกูล ทีมขับเคลื่อนงาน Well-Being ในการเมืองหลังบ้าน ผู้ซึ่งทำงานสนับสนุนและเยียวยาสุขภาพกายใจของนักกิจกรรมผู้หญิง เล่าให้เราฟังว่า จากมรสุมชีวิตคนทำงานที่เงินเดือนน้อยนิด เพื่อนคนทำงานมักเปรย ๆ เรื่องนี้ด้วยกันบ่อยครั้ง จนเริ่มมีความพยายามในการแก้ปัญหาเรื่องเงินและสวัสดิการกันในกลุ่ม

เช่น มีการจัดวงสอนเล่นหุ้นในกลุ่มนักกิจกรรม หรือพยายามจัดสรรงบประมาณ แบ่งมาใช้เป็นสวัสดิการต่าง ๆ เป็นต้น แต่ทั้งหมดก็ยังเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ท่ามกลางปัญหาขนาดใหญ่ที่สั่งสมมายาวนาน

เราจึงลองชวนตราทบทวน และมองหาวิธีแก้ปัญหาเท่าที่เป็นไปได้ เพราะไม่แน่ว่าในอนาคต แนวทางเหล่านี้อาจจำเป็นสำหรับการสร้างความเปลี่ยนแปลง เพื่อให้คนทำงานสังคมยังคงทุ่มเททำงานได้ และงานนั้นตอบรับความฝัน ความหวัง ทั้งของผู้คนในสังคมและของตัวคนทำงานเอง

วิธีแก้ปัญหาเรื่องค่าตอบแทนของคนทำงานภาคสังคมที่น่าจะเป็นไปได้ อาทิ

1. เปิดพื้นที่พูดคุย
จุดเริ่มต้นที่ดีอาจคือการมีพื้นที่พูดคุยเพื่อสำรวจทัศนคติของคนทำงานด้วยกันเอง บนพื้นที่ที่ปลอดภัยมากเพียงพอสำหรับประเด็นที่อาจจะยังคลุมเครือ ไม่แหลมคม ให้สามารถถกเถียงต่อยอด เปิดประเด็นใหม่ ๆ ให้ได้มองเห็นมุมมองที่หลากหลาย และเพื่อยืนยันว่าการคำนึงถึงชีวิตตัวเองของคนทำงานเพื่อสังคมนั้นไม่ใช่เรื่องผิด

2. พัฒนาเรื่องการจัดการเงิน
การจัดการเงินที่ดีในกลุ่มคนทำงานถือเป็นเรื่องสำคัญ และการจัดการเงินก็มีทางเลือกหลากหลาย เช่น กองทุนสำหรับกู้ยืม กองทุนสำหรับช่วยเหลือฉุกเฉิน หากภายในกลุ่มมีการจัดการเงินที่เป็นรูปธรรมและเป็นระบบอาจช่วยสนับสนุนคนทำงานให้แข็งแรงมากขึ้น

3. สวัสดิการ
แต่เดิมงบประมาณของโครงการต่าง ๆ อาจไม่มีสัดส่วนสำหรับการดูแลสุขภาพกายใจหรือพัฒนาศักยภาพคนทำงาน ในช่วงหลังของ การเมืองหลังบ้าน กลุ่มนักกิจกรรมเรื่องเพศที่ตราทำงานอยู่ด้วย จึงเริ่มตั้งงบประมาณไว้ส่วนหนึ่ง สำหรับให้คนทำงานได้เรียนเสริมศักยภาพ และคาดหวังว่าในวันหนึ่งเรื่องนี้จะกลายเป็นสวัสดิการอย่างจริงจัง

4. มาตรฐานเงินเดือน
อันที่จริง การถกเถียงเรื่องมาตรฐานเงินเดือนมีอยู่ประปรายในทุกสายอาชีพ โดยเฉพาะเมื่อค่าครองชีพสูงขึ้นทุกวัน แต่ฐานเงินเดือนของคนในประเทศยังไม่ขยับไปไหน จึงควรมีการพิจารณาว่าค่าตอบแทนที่มีอยู่เหมาะสมแค่ไหม สามารถทำให้คน ๆ หนึ่งดำรงชีวิตอยู่ได้ และมีโอกาสวางแผนอนาคตหรือเปล่า

5. เลือกแหล่งทุนที่เป็นมิตร
คนทำงานภาคสังคมอาจต้องเปิดโอกาสให้ตัวเองได้เลือก หรือทำความเข้าใจ Economic Well-Being เรื่องค่าตอบแทนกับแหล่งทุนที่เป็นมิตร และพร้อมให้การสนับสนุน เพราะทั้งคนทำงานและแหล่งทุนต่างก็เฝ้ารอเห็นผลลัพธ์อันดีของการทำงานโดยมีสังคมที่ดีเป็นเป้าหมาย

บทความ :

นิสากรม์ ทองทา

นักหัดเขียน ผู้วางแผนท่องเที่ยวในทุกวัน และชื่นชอบงานศิลปะเป็นที่สุด แม้จะวาดภาพไม่เก่งก็ตามที

บรรณาธิการ :

เต๋า ศรัทธารา หัตถีรัตน์

นักกิจกรรม เลสเบียน เฟมินิสต์ คนเคยทำแท้ง

ภาพ :

วิจิตรา

ตรา เป็นนักออกแบบการเรียนรู้ ใช้ศิลปะเป็นเครื่องมือสื่อสารทำความเข้าใจตัวเองและผู้อื่น เธอเชื่อว่าคนทำงานเปลี่ยนแปลงสังคมจำเป็นต้องมีชีวิตที่ดี แต่ชีวิตที่ดีเป็นแบบไหน เธอกำลังหาคำตอบอยู่

@2024 Backyard Politics All Right Reserved.